Και δεν θα σταματήσει ποτέ αυτό το προκλητικό αλαλούμ με τις απανωτές αυξήσεις των δικαστών αν δεν αποσυνδεθεί ο μισθός του Προέδρου του Αρείου Πάγου από τον μισθό οποιουδήποτε άλλου πολίτη. Οι δικαστές θα παίρνουν τους μισθούς τους και τις αυξήσεις τους από τις κυβερνήσεις, όπως και όλοι οι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί ένας δικαστής είναι πιο σημαντικός από έναν καθηγητή σχολείου. Από έναν εφοριακό. Δεν είναι. Και η υποχρέωσή του στην απονομή της Δικαιοσύνης είναι εκ των πραγμάτων υπεράνω χρημάτων. Αλλιώς είναι διεφθαρμένη. Η κυβέρνηση δεν έχει υποχρέωση να δίνει μισθούς αξιοπρεπούς διαβίωσης μόνο στους δικαστές. Εχει υποχρέωση για όλους. Η αξιοπρεπής διαβίωση δεν είναι προνόμιο. Είναι δικαίωμα. Και υποχρέωση του νομοθέτη. Ενα κατεστραμμένο από ένα δάσκαλο παιδί, ένας κλεμμένος από εφοριακό πολίτης κι ένας καταδικασμένος από δικαστή αθώος, είναι τρεις κατεστραμμένες προσωπικότητες. Λίγο ή πολύ, ανάλογα με την περίσταση. Μια επιδημία από αμάζευτα επί μέρες σκουπίδια, μια πλημμύρα από παράνομα χτισμένα ρέματα, ένας φόνος από παράνομα δοσμένη άδεια οπλοφορίας και μια χιλιάδα επιπτώσεις τραγικές από δημόσια λειτουργήματα μπορεί κανείς να αραδιάσει. Πολύ πιο τραγικές από μια άδικη απόφαση του δικαστή. Θανατηφόρες.
Η αξιοπρέπεια δεν είναι προνόμιο κανενός. Είναι δικαίωμα όλων. Και αν οι κυβερνήσεις δεν έχουν το δικαίωμα να τη στερούν από κανέναν, οι δικαστές δεν έχουν το δικαίωμα να τη διεκδικούν ως μονοπώλιο. Γιατί από μόνη της μια τέτοια νοοτροπία μαρτυράει έλλειψη δικαιοσύνης.
Η αξιοπρέπεια δεν είναι προνόμιο κανενός. Είναι δικαίωμα όλων. Και αν οι κυβερνήσεις δεν έχουν το δικαίωμα να τη στερούν από κανέναν, οι δικαστές δεν έχουν το δικαίωμα να τη διεκδικούν ως μονοπώλιο. Γιατί από μόνη της μια τέτοια νοοτροπία μαρτυράει έλλειψη δικαιοσύνης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου